Legacy writings vol. 1

Εγώ τα αφήνω σωστά και τα βρίσκω στραβά

Μια τα δένω μια τα λύνω και τα αρχίζω ξανά

Τα γράφω από νωρίς και τα σβήνω αργά

Μια τα κρύβω στο ντουλάπι, μια τα στήνω μπροστά

Μου δίνουν λεφτά, με ταΐζουν καλά 

Κάνω ένα βήμα, βρίσκω τοίχο μπροστά 

Εγώ τα αφήνω σωστά και τα βρίσκω στραβά

Κάτι λείπει και δε τα υπολογίζω σωστά

Είναι απ'τα καλά τα παιδιά, απ'τα καλά τα παιδιά 

Μία μαύρα, μία γκρίζα και στο τέλος λευκά

Είναι απ'τα καλά τα παιδιά, απ'τα καλά τα παιδιά

Είναι κάρβουνο, είναι στάχτη, είναι τεφτέρια κενά 

Μη ζητάει πολλά, πες τον μη το τραβά 

Θα τη βρει άμα την ψάξει λίγο πιο χαλαρά

Όμως

Θα καεί άμα κοιτάξει λίγο πιο δεξιά

Τα γραφτά να γίνουν πράξη επιτέλους για να 

Πάρουμε τον έλεγχο πίσω ξανά 

Δεν παλεύεται εδώ μέσα ούτε δύο λεπτά 

Και έχω κάτσει μέχρι τώρα χρόνια δύο και εννιά 

Δεν παλεύεται εδώ μέσα ούτε δύο λεπτά 

Και έχω κάτσει μέχρι τώρα χρόνια δύο και εννιά

***

Είμαι η φωνή είμαι και τ' όργανο, μηχάνημα αυτόματο

Με μόνιτορ, με χρώμα ή ασπρόμαυρο, 

κάμερα μικρόφωνο

Να γραφεί την εικόνα, να γραφεί και τον θόρυβο

Σε πλατείες συνοικίες, στον υπόγειο σιδηρόδρομο

Εκεί που σφάζει αλλά και σφάζεται για τ'όνειρο

τ' αδικημένο πόπολο

Βγάζει φωνή από την άβυσσο

Φωνή που αντιλαλεί ως τον παράδεισο

Πατάει στους αιώνες και ορμά πάνω στο άδικο

Η φωνή παίρνει μορφή πάνω στο Λάβαρο

Σχηματίζει ένα ψωμί και δίπλα ένα τριαντάφυλλο

Γαμώ τα ηλιοβασιλέματα, τις πανσελήνους και τα μισοφέγγαρα

Πόσοι πεθάνανε σήμερα;

Πόσους ξεκάνανε βίαια;

Πόσοι την κάνανε ήρεμα;

Ποιοί είναι στα πούπουλα; Ποιοί είναι στα σίδερα;

Ποιος είναι εκείνος που γράφει καλύτερα;

Τι έχει γράψει; Μακάρι να ήξερα 

***

Μας τα παν τα διαβάσαμε και τα 'δαμε

Παράτα με

Το νιώσαμε το νόημα το πιάσαμε 

το μήνυμα 

δεν είναι αυτό το ζήτημα 

Μη με τυραννας μόνο γιατί 'μαι από ξενύχτι μαν

Κάτω από τη μύτη μας 

μπουκαραν εξωγήινοι 

Στον ίδιο τον πλανήτη μας

Τώρα κρατάμε άμυνα

Στη μάχη στα Γαυγάμηλα 

Νέος ήμουν κι άσπρισα

Μπερδεύτηκα και χάθηκα 

Στη ριμα και στη σάτυρα

Το μυαλό μου και δύο τάλιρα

Που το' χα και για σίγουρο πως θα 'παιρνα

Την Πόλη και την Ήπειρο

Στοίχημα, πως μία μέρα σύντομα 

και συ και γω και ο γείτονας

Θα βγούμε από το δίχτυ μας 

δεν γίνεται αυτόματα

Θέλει λίγο βοήθεια

Ψήσου να σε ψήσει μαν 

***

Δε θα έρθουν να σε σώσουν

Κούνα λίγο το στραβο σου

Ξεστραβωσου

Μπες στο λάκκο και λερώσου 

Δεν θα 'ρθούν να σε γλιτώσουν

Θα 'ναι πίσω σου και μπρος σου

Θα σε περικυκλώσουν

Θα σε στυψουν να πουλήσουν τα υγρά του σώματός σου

***

Χάνουμε τις ήρεμες τις μέρες μας 

χάνουνε το σήμα κι οι κεραίες μας

Ναι ρε μαν το ξέρω είναι μπέρδεμα

Αλλά όμως μέσα μας 

κάτω από το κρέας και το δέρμα μας 

Είναι ένας Αχιλλέας στον καθένα μας

Τους τα είπανε τα νέα και τα έμαθαν

Γι'αυτό κοιτάνε να πετύχουνε τις φτέρνες μας

***

Δεν κουράζονται δεν σκάβουν για τα χρήματα

Κι όμως τα χουνε τα καίνε η τα θαβουνε

πουλάνε και αγοράζουνε τα σύμπαντα

Παίζουνε στοιχήματα ποντάρουνε τα κτήματα

Τελειώνει ο καπνός τους και φουμάρουνε τα τρίμματα 

***

Δε παζαρευω τίποτα

Πως τη παλεύω μη ρωτάς 

Σφίγγω πνίγω και ύστερα 

καταπίνω ένα πύθωνα 

Άτομα ηλίθια

Νόμιζαν θα γίνονταν αντίστροφα 

Δύσκολα 

αλλιώς δεν θα συμπλήρωνα τα δίστιχα 

***

Το κόσμο τον κορόιδεψαν

Με όπλο τους τα λόγια τους τα νόστιμα

Σαν χώμα μες τα κόσκινα

μόνο λίγοι μπόρεσαν και χώρεσαν

μέσα από το δίχτυ και προχώρησαν

Εμπόδισαν τους δίπλα και ξεχώρισαν 

στο πλήθος και θεώρησαν 

Πώς είναι επιτυχία η αδικία 

και έτσι φτιάξαν συμφωνία 

Και υπόγραψαν 

Κι είπανε το ναι στη συμφωνία και υπόγραψαν

***

Αφηρημένη έννοια 

η μάζα και η ενέργεια

Μάθανε τα λόγια μα 

δεν πιάσαν το συναίσθημα

Βαρέθηκα 

Για αυτό και γω τα έφτυσα και έφυγα 

μες το κουτί του Schrödinger 

έφαγα τη γάτα και τη ξέρασα 

***

Μου 'πανε κλεισ'το μα δε το 'κλεισα

Το σφιξα 

με δύναμη στο κλείστρο και όταν τ' όπλισα

Ακούστηκε ένας ήχος και όλοι νόμισαν 

πως κάποιον δολοφόνησα

Όχι δα 

Το 'στησα το κόλπο με ένα τρόπο και τους 

φόβησα

***

Μη μου άπτου συνεργάτες σπάνε βράχους με γκασμαδες

Δεν τους φτάνουν τα λεφτά τους και έτσι σπάζουν κουμπαραδες

Wanna be αφεντικά μας κοιτάζουν σαν πελάτες

Σιγοβραζουν τις Δευτέρες μας ρημάζουν τις Τετάρτες

Με τη πρώτη ευκαιρία θα μας κάψουνε τις σάρκες

Δεν υπάρχουν άλλες άκρες

Τι να κάνουμε άλλο για πες

Λίγο ακόμα να σκουντηξουν θα μας κάνουν μετανάστες

***

Ανθρώπινη οντότητα με νευρο χαρακτήρα και ποιότητα

Μια προσωπικότητα πίσω από την ταυτότητα 

Διαφορετικότητα

Ενότητα σε βάση ταξική

Πολιτική ορθότητα, χωρίς προτεραιότητα

στην καθημερινότητα 

Σημαίνει ορατότητα για το δέντρο

Για το δάσος δυσκολότερα

Βαρυσήμαντα συνθήματα και ψεύτικα διλήμματα 

Τα πάθαμε αμφότερα, τα κακά και τα χειρότερα

Μεγαλώνουν τα παιδιά μας τα μικρότερα

Φτωχότερα, μέσα στη βαρβαρότητα 

Που την βαφτίζουν μερικοί κανονικότητα

Με βεβαιότητα και επιχειρήματα ακλόνητα

Πώς για όλα τα στραβά μες την Κοινότητα, φταίει η μειονότητα 

Βρωμάν σα περιττώματα

Μπολικα βρώμικα ονόματα

Από κόμματα μορφώματα

Που βγαίνουν και μιλάν για δικαιώματα

Ενώ απ'τα δικά τους τα καμώματα

Τους νόμους τα εκτρώματα

Άδειασαν τα λεφτά από τα στρώματα

Και δεν φτάνουν δύο φορτηγά μπαλώματα 

για τη δικιά τους γούνα

***

Δεν πήρα τίποτα πίσω

Ούτε τα ρέστα αφησ'τα χεσ'τα

Έκανα πέρα τα τέρατα στα πέρατα του κόσμου 

και τα άλλα εντός μου όταν βγήκαν εμπρός μου 

αλλά

Άστα ξεχασ'τα

Δίχως κέρδος κέρατα 

Την άλλη μέρα τα 

Ίδια πράγματα 

φαίνονται ξενέρωτα

Γι'αυτό φανέρωσ'τα  χαρτιά που σου 'μειναν, 

τα ξέρω πια

κορίτσια που μυρίζαν έρωτα

Πήραν το μέρος μας 

Ενώ ο γέροντας 

έψαχνε να βρει το συμφέρον μας

Μάταια 

Έπαιξαν και έχασαν

Τους ξεγέλασαν

10 χρόνια και άλλα 10 πέρασαν

Όλοι τους γέρασαν

Και η ήρθε μια μέρα σαν κι αυτή

Συννεφιασμένη Κυριακή

Ένα λάκκο τους ανοίξανε και άιντε στην ευχή

Περνάνε μπροστά μου και φεύγουν κρατώντας 

το σύρτη της πόρτας

παραπατωντας 

με βλέμμα Τζοκόντα 

μένω μαλακας δεν βλέπω τη πόρτα 

Φτάνω τριάντα και νοιώθω ογδόντα

Κρύος ιδρώτας

Ποια η αντίδραση ποια τα αντιδρώντα

Ποιος είμαι τι κάνω και αν καθρεφτιζομαι μέσα σου ρώτα

Για λίγο ταίριαξαν τα χνοτα μας

βρήκα σε σένα ευηκωα ωτα

Ζαλίστηκα πρώτα, συνήλθα μετά

και έδεσα κόμπο ταμπούρο με μπότα

Σκουνταω τα ρούχα να πάνε πιο μέσα

χωράνε άλλα τόσα στη τσάντα

1230

Φυλάμε κάμποσα στη μπάντα

Άμα θα γίνει η στραβή

Χαλάμε και από τη καβάτζα

Ποτό στο ποτό και είμαι ζάντα

Γυρνάει ο τροχός και όπως πάντα

Τρώμε σκατό 

Το μισό το μισθό φαγητό για τα ράφια 

Τον άλλο μισό στο γιατρό και στα χάπια 

Άσε τα σάπια μη κάνεις τη πάπια

Ο ένας καράβια κι ο άλλος στη βάρκα 

Δεν είμαστε πατσοι δεν είμαστε εντάξει 

Δεν είναι καλά οι πολλοί 

Αλλά μια μέρα ένα πρωί θα πετάξει το πουλί

Το γραφτό θα γίνει πράξη και θα δούμε προκοπή

Αλλά μια μέρα ένα πρωί θα πετάξει το πουλί

Το γραφτό θα γίνει πράξη και θα δούμε προκοπή

***

Δεν θα αντέξουν, μια μέρα θα πέσουν

Τη μέρα εκείνη να ξες θα χυθεί ο καφέ σου

Δεν θα το δούνε πολλοί, μα πολλοί 

θα το υποθέσουν

***